20/1/1982. Όσο μακρινή άλλο τόσο νοσταλγική φαντάζει η εν λόγω ημερομηνία ιδρύσεως του ΕΟΦΑΘ (Εκπολιτιστικός Όμιλος Φίλων Απόλλωνα Θεσσαλονίκης), ο οποίος ιδρύθηκε με πρωτοβουλία παλαίμαχων ποδοσφαιριστών και τέως διοικητικών παραγόντων του συλλόγου, με ιδρυτικά μέλη τους κ.κ. Βασίλη Τριανταφυλλίδη, Βασίλη Παπαδόπουλο, Σάββα Μαυρόπουλο, Νικόλαο Τελλίδη, Γιώργο Κιουπτσίδη, Αρίστο Λοντζεντίδη ενώ με την πάροδο του χρόνου τον Όμιλο πλαισίωσαν και οι Θεόδωρος Παπαδόπουλος, Χρήστος Κοκωνίδης, Στάθης Λαυρεντιάδης, Νίκος Καρανίδης, Γιώργος Νιφαδόπουλος, Κώστας Βιόπουλος, Νίκος Μιχαηλίδης, Αναστάσιος Καπετανίδης, Παναγιώτης Μιχαηλίδης, Σάββας Χαλβατζής, Στέλιος Τελλίδης, Σαράντης Πεντζίκης, Δημητρής Λέκκας Αναστάσιος Κοκκινίδης κ.ά.

 

του Παναγιώτη Κογγιτσίδη

 

Τα πρώτα γραφεία του Ομίλου ήταν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (Τσιμισκή 73 πλησίον της εφημερίδας Μακεδονία- Θεσσαλονίκη) και εν συνεχεία υπήρξε η μετεγκατάστασή του στην Καλαμαριά.

Ο ΕΟΦΑΘ δεν ήταν ένας απλός σύνδεσμος οπαδών που οι αρμοδιότητες του οροθετούνταν μέχρι τα κάγκελα του γηπέδου.

Απαρτιζόταν απο μια πλειάδα επιφανών και οικονομικά εύρωστων παραγόντων, οι οποίοι σεμνά…ταπεινά και αθόρυβα κατάφεραν να αναστήσουν τον ρημαγμένο και σχεδόν ετοιμόρροπο σύλλογο.

Με την ανεκτίμητη υλική και ηθική προσφορά τους συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε ο Απόλλων από τα πέτρινα χρόνια της παρατεταμένης παρακμής της δεκαετίας του ΄70 να αλλάξει σελίδα και να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του.

Δυστυχώς, η πορεία του ΕΟΦΑΘ ήταν απόλυτα συνυφασμένη με τα δρώμενα του Απόλλωνα. Η παρακμή του συλλόγου (κυρίως στην ΜΕΤΑ-Λαζαρίδη εποχή) ήταν μία από τις βασικές αιτίες που ο Όμιλος πήρε φθίνουσα πορεία, αναγκάζοντας δε τους ιθύνοντες του να αναστείλουν την λειτουργία του ΕΟΦΑΘ, με την ευχή, όπως στις 20/1/1982, να βρεθούν φίλοι του συλλόγου και κόντρα “στα σημεία των καιρών” να επαναλειτουργήσουν τον ΕΟΦΑΘ.

Άλλωστε, ο Απολλωνιστής είναι ιδανικός πολίτης και όχι πωλητής ιδανικών. Έτσι και ο ΕΟΦΑΘ πρέσβευε τουλάχιστον δύο δεκαετίες το εν λόγω μότο.. Ήταν ο κεντρικός πυλώνας του Απόλλωνα, επειδή ενσωμάτωνε και καλλιεργούσε τις κοκκινόμαυρες αξίες. Το κενό που άφησε ο ΕΟΦΑΘ είναι μεγάλο και θα διογκώνεται όσο θα τελεί σε παύση λειτουργίας.

Είναι κοινό μυστικό στην οικογένεια του Απόλλωνα.

Ο ΕΟΑΦΑΘ ΛΕΙΠΕΙ. Και με την επαναλειτουργία του μπορεί να συμβάλει με τον τρόπο του στην ανάκαμψη του συλλόγου. Όπως τότε στις 20/1/1982.

Ουδείς ευσυνείδητος Απολλωνιστής δεν μπορεί να αγνοήσει αυτό διακύβευμα.